 |
|
|
||
|
||||
Als je zelfmoord wilt plegen dan heeft dat vaak te maken met diepe pijn, verdriet, verwondingen, in de steek gelaten zijn. Voor iedereen is dat verschillend, ieder mens is uniek in zijn beleving en gevoelens. We willen je niet aanmoedigen om zelfmoord te plegen. Juist niet, wij willen je aanmoedigen en helpen andere wegen te zoeken. Vertel hier je verhaal. Er zijn mensen die naar je willen luisteren. Bekijk ook onze andere sites:
Kijk ook eens op ons forum als je lotgenoten zoekt, of als je wilt dat mensen op jouw verhaal kunnen reageren, of als je vaker iets kwijt wilt bijv. |
|||
 Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?  ER IS WEL HOOP! Beste lezer(s), Ik lees dat er mensen zijn die hulp nodig hebben. Ik had zelf ook veel zelfmoordgedachten ik heb ook geprobeerd zelfmoord te plegen maar ik heb dit overwonnen. Ik voelde mij leeg van binnen, triest, verdrietig en het voelde alsof het leven geen nut meer had. Alles ging fout enzovoorts. TOTDAT ik een bezoekje had gebracht aan het UKGR (www.ukgr.nl). Bij de eerste bijeenkomst alleen voelde ik mij al gelijk HEERLIJK!! De verdriet die ik voelde ging weg, ik liep naar buiten met een grote glimlach op mijn gezicht. Ik bleef de UKGR bezoeken (zondag en vrijdag). Er zijn daar mensen die de tijd nemen om naar je te luisteren, een hoopvolle woord te geven en die je echt kunnen helpen! Ik ben er een levend bewijs van! Probeer tenminste hun te bellen of hun website te bezoeken en ontmoet honderden mensen die elke situatie hebben overwonnen. HET IS NIET TE LAAT!! ER IS WEL NOG HOOP! Luister even niet naar die stem die zegt dat er geen hoop meer is en geen terugweg meer is en bezoek als het kan vandaag nog het UKGR bij jou in de buurt of neem contact met hun op. Er zijn daar mensen die met je willen praten en je leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Vandaag geniet ik van het leven! ik heb rust, innerlijke vrede, blijdschap en ik kan zeggen dat ik blij ben dat ik nog leef!! Groeten, Marcos 05-02-2012 | Naam: Marcos | Leeftijd: 23 | Provincie: Flevoland mijn vaderMijn vader pleegde zelfmoord toen ik 2 was. Ik ben de jongste van 4 kinderen. Nog iedere dag, geen dag uitgezonderd, heb ik verdriet omdat mijn vader deze beslissing heeft genomen. Ik mis mijn vader enorm. Ik heb mijn vader nooit leren kennen. Mijn oproep aan iedereen die zelfmoord wil plegen is; ik wil je me grote stelligheid vragen om dit niet te doen want je veroorzaakt een niet te beschrijven leed. Daarom vraag ik je om door te gaan en om hulp te zoeken voor je naasten die je nodig hebben en die je lief hebben. Ze houden werkelijk van je en ze kunnen niet zonder jou al denk jij misschien nu van wel. Ik spreek uit ervaring-zoals ik al zei -het gemis is er iedere dag, al heb ik mijn vader niet eens echt goed gekend, het gemis is onbeschrijflijk groot. Veel liefde en wijsheid van Diana. 05-02-2012 | Naam: Diana | Leeftijd: 48 | Provincie: Gelderland de weg kwijtHallo, ik ben peter en ik ben 26 jaar. Ik ben een emotioneel wrak. Eerst dacht ik dat ik gewoon een beetje liefdes verdriet had, maar sinds het uit is met C, betrap ik mezelf er steeds vaker op dat ik geen zin meer heb om te leven. Het is echt zwaar. De vrouw van m'n dromen heeft nu haar geluk gevonden met een ander, en met mij wil ze niets meer te maken hebben. Ik voel me zo'n loser!!!! Elke dag denk ik aan haar, met spijt en weemoed denk ik terug aan de afgelope 3 jaar. Ik vraag me af of ze me wel zou missen als ik dood ben :-( Het stomme is, dat als ik hier met m'n omgeving over praat, ik mezelf echt een aansteller vind. Dan besef ik dat ik echt een watje ben als ik me zo op stel. Maar zodra ik even alleen ben begint m'n hoofd weer aan de negatieve spiraal van gedachten... Ik wil niet alleen en liefdeloos door het leven gaan! Ik wil me weer geliefd voelen, maar hoe kan dat nou, als ik niet eens van mezelf hou? 05-02-2012 | Naam: peter | Leeftijd: 26 | Provincie: Zuid-Holland liever weg want niemand houdt van meHet is al een hele tijd dat ik voel en zie dat niemand van me houdt Nu heb k een andere vriend het is maar 10 mnd pas en nu al wordt ik behandeld Als rotsooi k vraag me af waaraan ik dit heb te danken steeds weer hetzelfde In plaats dat k me vaak lekker en ontspannen voel ben k gestrest Ik functioneer weinig in de samenleving alleen doordat k veel moe ben door de stress Verder voel k alsof ik pech voor andere breng in het leven zoals me vriend en ook andere heel dicht bij mij Hij kon vroeger heel wat bereiken maar sinds ik in zijn leven ben gekomen lukt niks van hem Verder zolang we een afspraak maken om te stappen krijgt hij slaap Of heeft geen zin om gezellig te doen dit wordT lastig want nu Ik dit schrijft ligt hij te slapen op een date hoe kan dat en doet ook nog raar Ik weet geen raad meer en wil liever uit die relatie en dan ga k Voor eens en altijd ook weg van deze wereld 05-02-2012 | Naam: vanessa | Leeftijd: 23 | Provincie: anders het word maar erger, ik kan er niet meer tegenhallo allemaal. ik weet niet meer goed wat ik moet doen, ik ben al sinds de basischool in een schommeling van depressie naar normaal aan het gaan, en vanaf de middelbare is de depressie de overhand gaan nemen! dit komt omdat ik zonder enige reden altijd de pispaal van de klas was en vrijwel iedereen mij haten of mij raar vind, dat verandert nu wel maar nu woon ik in een stomme achterbuurt in de randstad, nou lekker vrienden maken hiero, zat keuze uit drugsdealers hoeren kampers en nog meer tuig. ik weet niet meer wat ik moet doen ik kom er gewoon niet uit, ik ga constant traject in en uit en ik ben het zat, niks werkt. soms denk ik dat dit de schuld is van mijn autisme, maar dan nog dan zou het toch een keer is weg moeten gaan? voor mijn gevoel ben ik gewoon het leven aan het uitzitten en langzaam weg aan het rotten, ben uit huis getrapt, heb mijn vrienden achter moeten laten tegen mijn wil en woon nu in een drukke stat op 10 hoog en zit erbij als een kasplantje ik zou zo graag dood willen maar ik kan het mijn moeder niet aandoen, ze houd teveel van me terwijl ik liever zou willen dat ze me los zou laten, soms denk ik eraan om zoiets verschrikkelijks te doen zodat ze me zo erg gaat haten dat ik eindelijk vrij ben! echt leven is de hell! ik hoop dat deze leidensweg snel voorbij is. sorry voor het lange verhaal, maar ik wou dit graag even kwijt aangezien ik niemand heb om het aan te vertellen 04-02-2012 | Naam: roy | Leeftijd: 17 | Provincie: Zuid-Holland vriendin kwijthallo iiedereen. mijn beste vriendin heeft me vorige week gevraagd om samen met haar een zelfmoordplan te verzinnen. maar ze is nog maar 12! ik wil haar echt nog niet kwijt. dat wil ik nooit. lieve mensen alsjeblieft, denk niet dat je leven geen nut meer heeft. diep in jullie hart wilt er toch niemand dood?! ik hoop dat ik haar gedachten kan verzetten. oh God help me. 04-02-2012 | Naam: noa | Leeftijd: 12 | Provincie: Belgie Waar is het fout gegaanHallo allemaal, Zoals vele, denk ik, heb ik heel lang getwijfeld of ik wel iets zou moeten schrijven, maar ik weet het ook niet meer. Ook als ik verhalen lees van mensen dan is het enige wat er door mn hoofd gaat "wat doe je moeilijk, er zijn mensen die echte problemen hebben, stel je niet aan". Maar ik doe mn verhaal gewoon, en ik zie wel of het helpt, of niet. Ongerveer 4 jaar geleden is het allemaal begonnen, mijn toenmalige vriendin van 12 jaar, waar ik eerst een flatje mee heb gehuurd toen jaren later een nieuwbouw heb gekocht. Echt een leven aan het maken voor beide. Ze kwam op een gegeven moment naar me toe en zei alleen. "ik hou niet meer van je en ik heb een ander". Dat was de eerste keer in mijn leven dat ik het opeens benauwd kreeg en ik bijna het bewustzijn verloor. Nu 4 jaar later, ben ik inmiddels bijna een jaar werkeloos om elk klein ding raak ik emotioneel, al mijn "vrienden" zijn weg en ik kan met niemand praten over mijn problemen. (tenminste dat gevoel heb ik) Mijn hele leven lang heb ik mijn problemen zelf opgelost, daarom schaam ik me ook een beetje over hoe ik mij voel. Ik kom er gewoon niet uit. Zelfmoord plegen, daar heb ik heel lang over nagedacht en meerdere malen. net als velen denk ik. De reden voor mij dat ik het nog niet gedaan heb dat zijn mijn ouders. Ook al zal ik het nooit weten of zien, ik wil ze die pijn niet aandoen. een jaar nadat het uit was toen was ik ook naar een psych gegaan, maar dat was zinloos. Wat ik gewoon niet snap, is dat iemand waar je je leven meedeeld. bewust je hart op de grond laat vallen.. Dat liefde een keer kan ophouden dat snap ik.. maar zo, Wat voor nut heeft het allemaal als je je naaste geeneens je vertrouwen kan geven. Wat misschien mijn gevoelens versterkt komt misschien door dat er bij mij HSP is vastgesteld. maar daar heb ik nooit bij stil getan. ik vind dat een slap excuus misschien. nogmaals, ik weet niet wat ik verwacht, 04-02-2012 | Naam: eerenson | Leeftijd: 32 | Provincie: Flevoland Altijd bozen ouders.Hoi, ik ben 12 jaar en wil dood. Ik heb het al 4 geprobeerd maar het lukt niet. Ik wil dood omdat ik altijd alles kwijt ben. Mijn ouders zijn dan heel boos. Ik wil ze niet meer tot last zijn. Dus ik wil dood. Ik heb al een briefje geschreven met mijn reden dat ik dood wil en dat ik ze veel geluk wens. Heeft iemand misschien hulp voor me? 04-02-2012 | Naam: Matthijs | Leeftijd: 12 | Provincie: Zuid-Holland vergisingmyn opa is jaar geleden gestorven en ik mis hem ng altyd en thuis heb ik altyd ruzie en op school vertrouwde ik een vriendin en ze heeft me nu gwn late vallen en ik ben alles kots beu 03-02-2012 | Naam: anoniem | Leeftijd: 16 | Provincie: Belgie mijn verhaal. ikben een meisje van 14. ik woonde vroeger bij mijn oma, maar toen mijn oma was gestorven is het begonnen, ik werd maar gedupt bij mijn vader. hij had nog nooit zelf voor zijn eigen kinderen moeten zorgen. ik had en heb nog steeds geen eetlust meer, ik wil nietmeer naar school. ik wil alleemaar alleen op mijn kamer zitten en huilen. toen moest ik naar een instelling voor 2 maanden. toen ging alles beter ik had een eigen psygoloog ook maar voor 2 maanden ik kwam er eindelijk bovenop. toen heb ik ook een jonge leren kennen waar ik pokke gelukkig meer was! pff we waren 15 dagen samen en hij liet me stikken voor zijn ex :'( we zijn nu al 6 maand verder en ik zie hem nogeven graag en ik mis hem egt pokke hard en hij wilt niks meer van me weten :'( pff nu is alles weer verslechtert ik ben mijn eigen beginnen snijden en heb zeer weinig zelfvertrouwen ik denk steeds meer en meer aan zelfmoord :(. ik krijg ook steeds commentaar van andere mensen en die commentaar kan ik echt niet gebruiken. elke morgen denk ik van pff weer het zelfde verhaal :( ik ben echt super deprii en niemand die me begrijpt ze zeggen allemaal ja het lijkt erger dan het is maar dat is het dus niet. het lijkt miss niet erg maar als je in mijn schoene staat dan voel je pas wat ik bedoel en nu hebt ik juist gehoord dat ik tot mijn 18 naar een instelling moet :'( en dat had ik zeker niet nodig :'( ik haat mijn leven zo ik kan egt nieks goed doen thuis is het ook altijd maar ruzie door mij :'( ik verpest iedereen zijn leven ik ben echt een slecht kind :'( pff nja dit was een stukje van mijn verhaal :'( :s 03-02-2012 | Naam: milina | Leeftijd: 14 | Provincie: Belgie |
|||
